سلام....
امروز بعد از کلی وقت واسه پیدا کردن یه چیزی گذرم افتاد به یکی از کیفای
دوره دانشجوییم که یه جورایی صندوقچه مصور اون روزاس.
خیلی چیزارو باهاش مرور کردم از بروشوری که اولین روز دانشگاه بهمون
دادن تا یکی – دو قطعه عکس گمشده و یه نگاتیو سیاه و سفید و
حتی یه سری از پرینتای تلفن.
تازه این وسط یکی از کارت تلفنامم پیدا کردم. آخه اون موقع کارت تلفن
حکم نفس کشیدنو واسه ما ترم یکی یا داشت!
یادتونه که کارتای تلفن اون اولا چه شکلی بود. هر بار پشتش
تصویر یکی از جاهای دیدنی شهر بود مثل پل خواجو یا نقش جهان یا ....
اما بعدا طرحاش ساده شد. چه روزایی بود .... چه روزایی.....
